Wat je ziet
De shamisen en de dansen die je zult zien
Yamatogaku, de school waarin de muzikanten van Asakusa trainen, de dans die speciaal voor deze wijk is gemaakt, en hoe je écht luistert naar een snaarinstrument met drie snaren dat je waarschijnlijk nog nooit live hebt gehoord.
Bekijk de geisha-avond in Asakusa op GetYourGuide ↗De uitvoering, kort samengevat
| Element | Wat het is |
|---|---|
| Jikata | De muzikant die shamisen speelt, gezeten in dezelfde kamer |
| Yamatogaku | De muziekschool waarin de jikata van Asakusa trainen, opgericht in 1933 |
| Asakusa Meibutsu | Een dans die voor deze wijk is gemaakt, met verwijzingen naar plaatselijke bezienswaardigheden |
| Sawagi | Een seizoensgebonden afscheidslied, meestal gedanst door ervaren geisha |
| Shamisenformaten | Drie formaten klankkast leveren drie verschillende registers, zoals een kleine orkestsectie |
De shamisen is niet één instrument, maar drie
Een shamisen is een fretloze luit met drie snaren, bespeeld met een groot plectrum, en de muzikanten van Asakusa werken met drie formaten klankkast die merkbaar verschillende klanken opleveren — dunner en helderder, middelzwaar, of diep en resonerend. Het live horen op een paar passen afstand, in plaats van als achtergrondmuziek in een restaurant, is het verschil dat deze avond eigenlijk verkoopt: je kunt zien hoe het plectrum de snaren raakt en horen hoe de akoestiek van de kamer zelf het geluid vormt.
Yamatogaku: een school gebouwd om twee tradities te overbruggen
De jikata van Asakusa trainen in Yamatogaku, een school voor Japanse klassieke muziek die in 1933 werd opgericht en die bewust Japanse en westerse muzikale invloeden mengt, in plaats van strikt binnen oudere hof- of theatertradities te blijven. Het is een van de dingen die een Asakusa-ozashiki zijn eigen geluid geven, anders dan wat je in een andere hanamachi zou horen.
Een dans gemaakt voor deze wijk
Een van de stukken in het Asakusa-repertoire is Asakusa Meibutsu, een dans die speciaal voor deze hanamachi is gecomponeerd en opgebouwd is rond verwijzingen naar de wijk zelf — de bezienswaardigheden en de identiteit ervan, in plaats van een algemeen klassiek stuk dat overal waar geisha werken identiek wordt uitgevoerd. Als je deze dans ziet, bekijk je iets dat geschreven is voor de straten buiten de deur, geen rondreizend stuk.
Sawagi en het idee van een seizoensgebonden repertoire
Sawagi is een ouder afscheidslied waarvan de uitvoering met het seizoen verandert, van oudsher gedanst door ervaren, volledig opgeleide geisha (ippon) in plaats van jongere performers. De aanwezigheid ervan in het repertoire herinnert eraan dat een ozashiki-programma niet vastligt — wat je op een lenteavond ziet en wat je in de herfst ziet, is niet hetzelfde, zelfs niet bij hetzelfde theehuis.
Hoe je er echt naar kijkt
Je hoeft het repertoire niet te kennen om er iets aan te hebben. Let op het voetenwerk in plaats van het gezicht — klassieke Japanse dans vertelt het grootste deel van het verhaal via beheerste, weloverwogen voet- en handbewegingen in plaats van gezichtsuitdrukkingen. Let ook op hoe dicht de muzikant bij de danseres zit: in een kamer van deze omvang voeren de twee samen één stuk uit, in plaats van elkaar op afstand te begeleiden.