Τι παρακολουθείτε
Το σαμισέν και οι χοροί που θα δείτε
Το Yamatogaku, η σχολή στην οποία εκπαιδεύονται οι μουσικοί της Ασακούσα, ο χορός φτιαγμένος ειδικά για αυτή τη συνοικία, και πώς να ακούσετε πραγματικά ένα τρίχορδο όργανο που μάλλον δεν έχετε ξανακούσει ζωντανά.
Δείτε τη βραδιά γκέισα στην Ασακούσα στο GetYourGuide ↗Η παράσταση, εν συντομία
| Στοιχείο | Τι είναι |
|---|---|
| Τζικάτα | Ο μουσικός που παίζει σαμισέν, καθισμένος στο ίδιο δωμάτιο |
| Γιαματογκάκου | Η μουσική σχολή στην οποία εκπαιδεύονται οι jikata της Ασακούσα, που ιδρύθηκε το 1933 |
| Ασακούσα Μεϊμπούτσου | Ένας χορός φτιαγμένος για αυτή τη συνοικία, που αναφέρεται σε τοπικά ορόσημα |
| Σαβάγκι | Ένα εποχιακό τραγούδι αποχαιρετισμού, που συνήθως χορεύεται από πιο έμπειρες γκέισα |
| Μεγέθη σαμισέν | Τρία μεγέθη σώματος δίνουν τρεις ξεχωριστές ηχητικές περιοχές, όπως ένα μικρό τμήμα ορχήστρας |
Το σαμισέν δεν είναι ένα όργανο, είναι τρία
Το σαμισέν είναι ένα τρίχορδο λαούτο χωρίς τάστα, που παίζεται με ένα μεγάλο πλήκτρο, και οι μουσικοί της Ασακούσα δουλεύουν με τρία μεγέθη σώματος που παράγουν αισθητά διαφορετικούς τόνους — πιο λεπτό και φωτεινό, μεσαίο, ή βαθύ και ηχηρό. Το να το ακούτε ζωντανά από λίγα μέτρα, αντί ως μουσική υπόκρουση σε ένα εστιατόριο, είναι η διαφορά που πραγματικά πουλάει αυτή η βραδιά: μπορείτε να παρακολουθήσετε το πλήκτρο να χτυπά τις χορδές και να ακούσετε την ίδια την ακουστική του δωματίου να διαμορφώνει τον ήχο.
Yamatogaku: μια σχολή φτιαγμένη για να γεφυρώσει δύο παραδόσεις
Οι jikata της Ασακούσα εκπαιδεύονται στο Yamatogaku, μια σχολή ιαπωνικής κλασικής μουσικής που ιδρύθηκε το 1933 και συνδυάζει σκόπιμα ιαπωνική και δυτική μουσική ευαισθησία, αντί να παραμένει αυστηρά μέσα στις παλαιότερες αυλικές ή θεατρικές παραδόσεις. Είναι ένα από τα στοιχεία που δίνουν στο ozashiki της Ασακούσα τον δικό του ήχο, ξεχωριστό από αυτό που θα ακούγατε σε ένα διαφορετικό hanamachi.
Ένας χορός φτιαγμένος για αυτή τη συνοικία
Ανάμεσα στα κομμάτια του ρεπερτορίου της Ασακούσα είναι το Asakusa Meibutsu, ένας χορός που συντέθηκε ειδικά για αυτό το hanamachi και βασίζεται σε αναφορές στην ίδια τη συνοικία — τα ορόσημα και την ταυτότητά της, αντί για ένα γενικό κλασικό κομμάτι που εκτελείται πανομοιότυπα οπουδήποτε δουλεύουν γκέισα. Αν το δείτε να χορεύεται, παρακολουθείτε κάτι γραμμένο για τους δρόμους έξω από την πόρτα, όχι ένα περιοδεύον κομμάτι.
Το Sawagi και η ιδέα ενός εποχιακού ρεπερτορίου
Το Sawagi είναι ένα παλαιότερο τραγούδι αποχαιρετισμού του οποίου η εκτέλεση αλλάζει με την εποχή, και παραδοσιακά χορεύεται από πιο έμπειρες, πλήρως καταρτισμένες γκέισα (ippon) και όχι από νεότερες ερμηνεύτριες. Η παρουσία του στο ρεπερτόριο είναι μια υπενθύμιση ότι το πρόγραμμα ενός ozashiki δεν είναι σταθερό — αυτό που βλέπετε μια ανοιξιάτικη βραδιά και αυτό που βλέπετε το φθινόπωρο δεν είναι ίδια, ακόμη και στο ίδιο τεϊοποτείο.
Πώς να το παρακολουθήσετε πραγματικά
Δεν χρειάζεται να γνωρίζετε το ρεπερτόριο για να αποκομίσετε κάτι παρακολουθώντας. Προσέξτε τα βήματα και όχι το πρόσωπο — ο κλασικός ιαπωνικός χορός αφηγείται μεγάλο μέρος της ιστορίας του μέσα από ελεγχόμενη, μελετημένη κίνηση ποδιών και χεριών και όχι μέσα από εκφράσεις προσώπου. Προσέξτε επίσης πόσο κοντά κάθεται η μουσικός στη χορεύτρια: σε ένα δωμάτιο αυτού του μεγέθους, οι δύο τους ερμηνεύουν ένα ενιαίο κομμάτι μαζί, δεν συνοδεύει η μία την άλλη από απόσταση.